اشک من از مردم چشمم بزاد آخر تو را

روز اول کار بر بنیاد می بایست کرد

داد من یک روز می بایست دادن بعد از آن

هرچه می شایست از بیداد، می بایست کرد

رحمتی بر اشک مردم زاد می بایست کرد

ای دل ای دل گفتمت: گر وصل یارت آرزوست

جان فدا کن، هر چه بادا باد می بایست کرد