صحبتش چون آینه، گر روبرو می خواستی

رحمتی بر اشک مردم زاد می بایست کرد

ای دل ای دل گفتمت: گر وصل یارت آرزوست

جان فدا کن، هر چه بادا باد می بایست کرد

پشت بر زر روی بر پولاد می بایست کرد

گر تو شاهی جهان در روز و شب می خواستی

بندگی حضرت دلشاد می بایست کرد