هر سیاهی که شبان خط و خالت با من

دل آزرده ما را به کرم باز آورد

خاک آن پیک مبارک دم صاحب قدمم

که دلم هم به دم و هم به قدم باز آورد

کرد انصاف که لطفت بقلم باز آورد

می کنم خون جگر نوش به شادی لبت

که به یک جرعه مرا از همه غم، باز آورد