مرده بودم، ز می جام تو من زنده شدم

زنده آنست که در کوی شما می میرد

مرغ در دام تو از روی هوا می افتد

شمع بر بوی تو در پای صبا می میرد

وانکه زین جام دمی خورد چرا می میرد؟

ای گل تازه برین بلبل نالنده خویش

رحم کن رحم، که بی برگ و نوا می میرد!