که به گلزار تو آسیب هوایی برسد

پای را باز مگیر از سرم ای دوست که دست

گر به هیچم نرسد، خود به دعایی برسد

عمر بر باد هوا داده ام و می ترسم

سر پابوس تو دارم من و هیهات کجا

به چنان پایه، چنین بی سر و پایی برسد؟

رویم از دیده به خون تر شد و می دانستم