چو سر زخاک بر آرم هنوز چون صبحم

که در به جای سرکشش در آستین باشد

به آروزی رخت هر گیاه که بعد از من

ز خاک من بدمد ورد و یاسمین باشد

صفای مهر تو تابنده از جبین باشد

مرا که روی تو امروز دیده ام فردا

چه التفات به دیدار حور عین باشد