دلی ارم سیه بر رخ نهاده داغ لالایی

دلم را جز سر زلفت، دگر جایی نمی باشد

خود این مشکل که زلفت را سر و پایی نمی باشد

قبولش کن که سلطان را ز لالایی نمی باشد

بخواهم مرد چون پروانه، پیش شمع رخسارت

که پیش از مردنم پیش تو پروایی نمی باشد