که پیش از مردنم پیش تو پروایی نمی باشد

دلی ارم سیه بر رخ نهاده داغ لالایی

قبولش کن که سلطان را ز لالایی نمی باشد

بخواهم مرد چون پروانه، پیش شمع رخسارت

دلا گر غمزه مستش جفایی می کند شاید

که مستان معربد را ز غوغایی نمی باشد

بهار عالم جان است، رخسارش تماشا کن