بهار عالم جان است، رخسارش تماشا کن

که پیش از مردنم پیش تو پروایی نمی باشد

دلا گر غمزه مستش جفایی می کند شاید

که مستان معربد را ز غوغایی نمی باشد

که در عالم از آن خوشتر تماشایی نمی باشد

مرا دردی است اندر دل مداوایش نمی دانم

ولی دانم که دردش را مداوایی نمی باشد