که در عالم از آن خوشتر تماشایی نمی باشد

دلا گر غمزه مستش جفایی می کند شاید

که مستان معربد را ز غوغایی نمی باشد

بهار عالم جان است، رخسارش تماشا کن

مرا دردی است اندر دل مداوایش نمی دانم

ولی دانم که دردش را مداوایی نمی باشد

تمنایی است سلمان را که جان در پایش اندازد