بر بوی خوشت روی هوا رقص کنان شد

بی بوی خوشت بر دل من باد بهاری

حقا که بسی سردتر از باد خزان شد

خاک از نفس باد صبا بوی خوشت یافت

تا بر در میخانه جان، لعل تو زد مهر

در مصطبه ها رطل می لعل گران شد

سر چشمه حیوان به دهان تو تشبه