کرد از نظر مردم از آن روی نهان شد

تا بر در میخانه جان، لعل تو زد مهر

در مصطبه ها رطل می لعل گران شد

سر چشمه حیوان به دهان تو تشبه

ماه از نظر مهر رخت یافت نشانی

زان روی جهانی به جمالش نگران شد

گفتم به دل: ای دل مرو اندر پی زلفش