ز دل و دیده نمی رفت خیالت که مرا

وز نسیمش همه آفاق معطر می شد

ز سواد شکن زلف به هم بر شده اش

دیدم احوال جهانی که به هم بر می شد

با دل و دیده خیال تو برابر می شد

دهن از یاد تو چون غنچه معطر می گشت

سینه از مهر تو چون صبح منور می شد