دهن از یاد تو چون غنچه معطر می گشت

دیدم احوال جهانی که به هم بر می شد

ز دل و دیده نمی رفت خیالت که مرا

با دل و دیده خیال تو برابر می شد

سینه از مهر تو چون صبح منور می شد

آهم از سینه، چو عیسی، به فلک بر می رفت

اشکم از دیده، چو قارون به زمین برمی شد