اگر صدباره گرداند به سر چون خامه کاتب را

که گستاخی کند ناگه بران در، حلقه جنباند

هوس دارم که درپیچم میانه نامه اش خود را

چه می پیچم درین سودا مرا چون او نمی خواند

محال است این که تا باشد سر از خطش بپیچاند

سخن در شرح هجرانش، چه رانم کاندر میدان؟

قلم کو می رود چون آب، بر جا خشک می ماند