سر خوش است امشب خمار مستیش فردا کند

هر شبی سودای چشمش بر سرم غوغا کند

غمزه اش صد فتنه در هر گوشه ای پیدا کند

از می سودای چشمت خوش برآید جان من

پایه من بر سر بازار سودایش شدست

چون بدین مایه کسی با چون تویی سودا کند

رخت عقلم می برد چشمت چه می آید ز عقل