چون بدین مایه کسی با چون تویی سودا کند

از می سودای چشمت خوش برآید جان من

سر خوش است امشب خمار مستیش فردا کند

پایه من بر سر بازار سودایش شدست

رخت عقلم می برد چشمت چه می آید ز عقل

می دهد تشویش من بگذار تا یغما کند

در چمن گر ناز سروت را ببیند سروناز