در چمن گر ناز سروت را ببیند سروناز

چون بدین مایه کسی با چون تویی سودا کند

رخت عقلم می برد چشمت چه می آید ز عقل

می دهد تشویش من بگذار تا یغما کند

از خجالت سر عجب باشد که بر بالا کند

در ره عشق تو من سر می نهم بر جای پای

عشق اگر کاری کند فی الجمله پا بر جا کند