آن کز خمار چشم او، امروز باشد سرگردان

دستار را بر سر نهد، دستار و سر در سر کند

چندان که بندم دیده را، تا کس نیاید در نظر

ناگه خیال شاهی، از گوشه ای سر بر کند

فردا چو نرگس با قدح، مست از زمین سر برکند

من گرد مستان گشته ام، دانم که گردد همچنین

از کاسه سرهای ما، گر کوزه گر ساغر کند