من گرد مستان گشته ام، دانم که گردد همچنین

ناگه خیال شاهی، از گوشه ای سر بر کند

آن کز خمار چشم او، امروز باشد سرگردان

فردا چو نرگس با قدح، مست از زمین سر برکند

از کاسه سرهای ما، گر کوزه گر ساغر کند

کنج خرابات مغان، گنجینه اسرار دان

کو مرد صاحب راز تا، در یوزه زین در کند