خامه خون می گرید و خط خاک بر سر می کند

سینه ام پر آتش است و دم نمی یارم زدن

زانکه گر لب می گشایم دود سر بر می کند

در فراقش می نویسم نامه ای وز دست من

شرح سودای دل ریشم، سواد نامه را

چون سواد چشم من هر دم به خون تر می کند

بوی انفاس نسیم خاک کویت می دهد