چون سواد چشم من هر دم به خون تر می کند

در فراقش می نویسم نامه ای وز دست من

خامه خون می گرید و خط خاک بر سر می کند

شرح سودای دل ریشم، سواد نامه را

بوی انفاس نسیم خاک کویت می دهد

زان روایتها که باد روح پرور می کند

گر غم عشقت مجرد ساخت سلمان را چه شد؟