بوی انفاس نسیم خاک کویت می دهد

خامه خون می گرید و خط خاک بر سر می کند

شرح سودای دل ریشم، سواد نامه را

چون سواد چشم من هر دم به خون تر می کند

زان روایتها که باد روح پرور می کند

گر غم عشقت مجرد ساخت سلمان را چه شد؟

کوی عشق است اینکه سلمان را قلندر می کند