دیده تر دامنم تا می زند نقشت بر آب

باد وقتش خوش! که او وقت مرا خوش می کند

لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف

جمع می دارد، ولی زلفت مشوش می کند

خاک کویت را بخون هر شب منقش می کند

توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان

ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش می کند