خاک کویت را بخون هر شب منقش می کند

لعل جانبخش لبت دلهای مسکینان به لطف

جمع می دارد، ولی زلفت مشوش می کند

دیده تر دامنم تا می زند نقشت بر آب

توبه زهد ریایی نیست کار عاشقان

ساقیا می، کین فضولی عقل سرکش می کند

زان شراب ناب بی غش ده که اندر صومعه