چون نپالایم ز راه دیده، خون دل مدام

زلف چون چوگان تو هر لحظه بازی می کند

می زند خورشید تابان، بر سر شمشاد تیغ

تا چرا در دور قدت سرفرازی می کند؟

کاتش عشق تو در دل جان گدازی می کند

سازگاری کن دمی با من که در عشق تو جان

از تنم بر عزم رفتن کار سازی می کند