کی به جانی باز ماند، هر که را جانی بود؟

جان شیرین گر قبول چون تو جانانی بود

آب چشم و جان شیرین را کجا دارد دریغ

هر که او را چون خیال دوست مهمانی بود؟

از خیال غمزه غماز کافر کیش او