از خیال غمزه غماز کافر کیش او

کی به جانی باز ماند، هر که را جانی بود؟

آب چشم و جان شیرین را کجا دارد دریغ

هر که او را چون خیال دوست مهمانی بود؟

هر زمانی بر دل من تیربارانی بود

نامسلمان چشم ترکت را نمی دانم چه بود؟

زانکه دایم در پی خون مسلمانی بود