کز راه دیده باز به دریا همی رود

گویی چرا به منزل ما هم نمی رسند

آهم که از ثری به ثریا همی رود؟

دل قطره ای ز شبنم دریای عشق اوست

سلمان چو خامه، نامه به سودا سیاه کرد

بس چون کند که کار به سودا همی رود