صد هزار آیینه دارد شاهد مه روی من

هر کجا یابد نشان یار خود آنجا شود

در شب هجرش به بوی وعده فردای وصل

حالیا جان می دهم تا صبح تا فردا شود

رو به هر آیینه کارد جان درو پیدا شود

در سرم سودای زلف توست و می دانم یقین

کاین سر سودایی من، در سر سودا شود