بر در او بوسه ای بر آستانی می دهد

یار دل می جوید و عاشق روانی می دهد

چون کند مسکین در افتادست و جانی می دهد؟

چون نمی افتد به دستش آستین وصل دوست

گفت: لعلت می دهم کام دلت، باری مرا

گر نمی بخشد لبت کامی، زبانی می دهد

با وصالش می توانم جاودان خوش زیستن