با وصالش می توانم جاودان خوش زیستن

بر در او بوسه ای بر آستانی می دهد

گفت: لعلت می دهم کام دلت، باری مرا

گر نمی بخشد لبت کامی، زبانی می دهد

گر فراق او مرا یکدم امانی می دهد

گو برون کن جان و دل هرکس که او چون جام می

می رود خود را به دست دلستانی می دهد