کاین رنگ زرقم از دل، زنگی نمی زداید

در ملک فقر دارد، درویش پادشاهی

قانع به هر چه باشد، راضی به هر چه آید

دلق کبود خواهم، کردن به باد گلگون

بردار برقع از رو، کایینه درونم

جز صورت جمالت نقشی نمی نماید

عشق است هر دم افزون، گویی که هر چه ما را