خیال عارضت آبست، از آن در دیده می گردد

چو رویت هرگزم نقشی به خاطر در نمی آید

مرا خود جز تو در خاطر، کسی دیگر نمی آید

نهال قامتت سر و ست، از آن در بر نمی آید

مرا در دل همی آید که چون باز آیدم دلبر

دل از دستش برون آرم، ولی دلبر نمی آید