مرا در دل همی آید که چون باز آیدم دلبر

مرا خود جز تو در خاطر، کسی دیگر نمی آید

خیال عارضت آبست، از آن در دیده می گردد

نهال قامتت سر و ست، از آن در بر نمی آید

دل از دستش برون آرم، ولی دلبر نمی آید

بر آن بودم که چون دولت، در آید از درم روزی

به هر بابی که کوشیدم از آن در در نمی آید