گو تو باز آی که ما آمده ایم از همه باز

حبذا حالت پروانه که در کوی حبیب

به هوای دل خود می کند آخر پرواز!

آنکه هوش و دل و دین برد به تاراج و برفت

بنوازم ز ره لطف که سلمان امروز

در مقامی است که جز ناله ندارد دمساز