از دود من سوخته زنهار حذر کن!

با تو چه توان گفت که ساغر زده ای باز؟

من سر چو قلم بر خط سودای تو دارم

با اینکه من سر زده را سرزده ای باز

کاتش به من سوخته دل در زده ای باز

نقد سره قلب که پالوده ام از چشم

بر سکه رویم همه بارز زده ای باز