شمع سان دارم سری بی آنکه باشد درد سر

گو بیا چون است سر و بوستان ما بپرس

رنگ رویم کرد پیدا رنج پنهان، ای طبیب!

رنگ ما را بین و از رنج نهان ما بپرس

قصه ما یک یک از اشک روان ما بپرس

کار ما عشق است و آنگه عقل سعیی می کند

عقل را باری چه کار اندر میان ما بپرس