دل بدو دادم ز من رنجید و رفت

آنکه از جان دوست تر می دارمش

او مرا بگذاشت، من نگذارمش

می دهم جان تا مگر باز آرمش

آنکه در خون دل من میرود

من چو چشم خویشتن می دارمش