می دهم جان روز و شب در کار دوست

من چو چشم خویشتن می دارمش

قالبی بی روح دارم می برم

تا به خاک کوی او بسپارمش

گو مران از پیش اگر در کارمش

روی در پای تو می مالم مرنج

گر به روی سخت می آزارمش