همچنان جانب نگه می دارمش

روی در پای تو می مالم مرنج

گر به روی سخت می آزارمش

گر چه رویش داد بر بادم چو زلف

هیچ رحمی نیست بر بیمار خویش

آن طبیبی را که من بیمارمش

گرچه او یار منست من یار او