که خبر یابد از آمد شدن پیک نسیم

زیر شمشاد نشانند و تو بر بالایش

در پی باد صبا چند رود سرگردان

دل به بوی شکن طره عنبر سایش

که ز بوی سر زلف تو کند رسوایش

غم عشق تو چه خوش می خورد اولی خونم

که به پالوده ام از دیده خون پالایش