می دهم سررشته خود را به دست دوست باز

من عجب دارم گر امشب تا سحر مانم چو شمع

رشته عمرم به پایان آمد و تابش نماند

چاره ای اکنون بجز مردن نمی دانم چو شمع

گر چه خواهد کشت می دانم به پایانم چو شمع

آبم از سر درگذشت و من به اشک آتشین

سرگذشت خود همه شب باز می دانم چو شمع