ور نهی بر پای بندم بند فرمانم چو شمع

بند بر پای و رسن در گردن خود کرده ام

گر بخواهی کشتنم برخیز و بنشانم چو شمع

گر سرم برداری از تن سر نگردانم ز حکم

احتراز از دود من می کن که هر شب تا به روز

در بن محراب ها سوزان و گریانم چو شمع

رحمتی آخر که من می میرم و بر سر مرا