نیست دلسوزی به غیر از دشمن جانم چو شمع

احتراز از دود من می کن که هر شب تا به روز

در بن محراب ها سوزان و گریانم چو شمع

رحمتی آخر که من می میرم و بر سر مرا

مدعی گوید که سلمان او تو را دم می دهد

گو دمم می ده که من خود مرده آنم چو شمع