به جان دوست که باشد تصور باطل

به غیر صورت او هر چه آیدم در دل

به کوی دوست که خاکش به آب دیده گل است

که برگذشت که پایش فرو نرفت به گل

قتیل تیغ تو خواهیم گشت تا در حشر