به کوی دوست که خاکش به آب دیده گل است

به غیر صورت او هر چه آیدم در دل

به جان دوست که باشد تصور باطل

که برگذشت که پایش فرو نرفت به گل

قتیل تیغ تو خواهیم گشت تا در حشر

بدین بهانه بگیریم دامن قاتل