همی رویم به راهی که نیستش پایان

که برگذشت که پایش فرو نرفت به گل

قتیل تیغ تو خواهیم گشت تا در حشر

بدین بهانه بگیریم دامن قاتل

فتاده ایم به بحری که نیستش ساحل

گرت ارادت پیوند دوست می باشد

برو نخست ز دنیا و آخرت بگسل