برو نخست ز دنیا و آخرت بگسل

همی رویم به راهی که نیستش پایان

فتاده ایم به بحری که نیستش ساحل

گرت ارادت پیوند دوست می باشد

بجز دهان توام هیچ آروزیی نیست

ولی چه سود که هیچم نمی شود حاصل

حسود گفت که سلمان چه می روی پی یار