بجز دهان توام هیچ آروزیی نیست

فتاده ایم به بحری که نیستش ساحل

گرت ارادت پیوند دوست می باشد

برو نخست ز دنیا و آخرت بگسل

ولی چه سود که هیچم نمی شود حاصل

حسود گفت که سلمان چه می روی پی یار

نمی روم پی دلدار می روم پی دل